Just another day in Midkemia

Το λεγα εγώ...

2008-12-23T03:09:00.002+02:00

...ότι αυτός ο κόσμος δεν είναι ακόμα έτοιμος για μένα...

σίγουρα το πιο μεταφυσικό άκυρο που έχω φάει :-)

Pandora

2008-06-11T20:49:00.006+03:00

Το Pandora ήταν το πρώτο listener-oriented ραδιόφωνο που δοκίμασα στο internet και ενώ πολλά προσπάθησαν να το μιμηθούν (last.fm,musicovery κτλ) για μένα παραμένει το πιο αξιόλογο ειδικά από άποψη περιεχομένου. Δυστυχώς η μεγάλη του επιτυχία είχε σαν αποτέλεσμα να γίνει σύντομα στόχος των δισκογραφικών εταιριών με αποτέλεσμα να "εκπέμπει" πλέον μόνο στο USA.

Χτες παίζοντας λίγο με proxy servers και με την anonymity στο web έπεσα πάνω σε αυτό το καταπληκτικό προγραμματάκι. Όχι μόνο σου αντικαθιστά την πραγματική σου ip με μία fake αλλά μπορείς να ζητήσεις συγκεκριμένα κάποια ip απο το USA. Το αποτέλεσμα μπορείτε να το δείτε παρακάτω:

So once again Pandora rules! Ήδη ανακάλυψα ένα ενδιαφέρον τρίο ;-) Το μόνο κακό είναι ότι το trial του προγράμματος λήγει σε δύο μέρες... Any ideas? (ξέρω ξέρω...δώσε 20 euros και αγορασέ το το ρημάδι :p)

Αποσπάσεις...

2008-05-23T21:30:00.003+03:00

Βγήκαν χτές οι αποσπάσεις των εκπαιδευτικών στον Ο.Ε.Ε.Κ (τα γνωστά μας ΙΕΚ). Βέβαια όσοι ήταν να πάρουν το μάθαν την προηγούμενη μέρα με τηλέφωνο του τύπου "Ναι καλησπέρα, σας καλούμε από το γραφείο του τάδε βουλευτή...". Θα μου πείτε γιατί κάποιος να βάλει βύσμα για να πάει σε κάποιο ΙΕΚ; Γιατί πολύ απλά ο νόμος προβλέπει ότι όσοι αποσπώνται σε ΙΕΚ, Κεντρική Υπηρεσία ΥΠΕΠΘ, Γραφεία Διευθύνσεων (εντελώς τυχαία η επιλογή...) λαμβάνουν τα μόρια της οργανικής τους θέσης την οποία μάλιστα εικονικά την υπηρετούν έχοντας έτσι δικαίωμα μετάθεσης για το επόμενο έτος. Με λίγα λόγια το φάντασμα που πήρε φέτος μετάθεση στον Αη - Στράτη θα την κάνει με ελαφρά για κάποιο ΙΕΚ και θα θεωρείται ότι υπηρετεί στο νησί χωρίς καν να έχει πατήσει, αν κιόλας ξέρει κατά που πέφτει...

Και από την άλλη έχεις το Υπουργείο να σε κοροιδεύει κατάμουτρα αναφέροντας πανηγυρικά ότι μείωσε φέτος τις αποσπάσεις σε ΙΕΚ κατά 30%. Τα μαθηματικά δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου αλλά μια μέθοδο των τριών νομίζω την έχω... Πάμε μαζί :

Πέρσι σύνολο Α'Βάθμιας και Β'Βάθμιας : 1285
Φέτος σύνολο Α'Βάθμιας και Β'Βάθμιας : 1051

η διαφορά είναι λίγο πάνω από 18%... και αυτό είναι μόνο το πρώτο κύμα... Θα ακολουθήσει και δεύτερο όπως κάθε χρονιά για να μη μείνει κανένας παραπονεμένος! Αλλά άντε για να μη με πουν καχύποπτο ας δεχτώ ότι τις μειώσαν 30%. Δε θα έπρεπε κάποιος να απολογηθεί που πέρσι πήραν 30% παραπάνω από όσους χρειάζονταν; Μα τι λέω τώρα, πέρσι είχαμε και εκλογές...

Μετά είναι να μη σου σηκώνεται η τρίχα (να λείπουν τα σχόλια :p) όταν πέφτεις πάνω σε κάτι τέτοιο ; Παραδέχονται οι ίδιοι πως με όλο αυτό το αλισβερίσι τελικά τα σχολεία μένουν χωρίς καθηγητές... Παρόλα αυτά και φέτος μία από τα ίδια.

Κατά τη ταπεινή μου άποψη θα πρέπει να σταματήσει αυτή η εντελώς άδικη και χωρίς καμία λογική ιστορία με τα μόρια και να ισχύουν και στις αποσπάσεις σε ΙΕΚ και σε γραφεία ότι ισχύει και για τις υπόλοιπες αποσπάσεις. Δηλαδή ο εκπαιδευτικός να παίρνει τα μόρια του μέρους στο οποίο πραγματικά υπηρετεί και για να έχει δικαίωμα μεταθέσεως να πρέπει να έχει υπηρετήσει πραγματικά την οργανική του θέση. Η επιλογή να γίνεται με όσον το δυνατό πιο ξεκάθαρο τρόπο και όχι με αυτή την εντελώς αδιαφανή διαδικασία που γίνεται μέχρι σήμερα.

Στη χώρα μας πιπιλίζουμε συχνά ότι έχουμε νόμους απλά δεν εφαρμόζονται. Δυστυχώς όμως φαίνεται ότι υπάρχουν και κάποιοι κομμένοι και ραμμένοι στα μέτρα ορισμένων. Και συνήθως είναι αυτοί που εφαρμόζονται...

Υ.Γ Ξέρω ότι αρκετοί φίλοι συνάδελφοι που έχουν ωφεληθεί από αυτή τη διαδικασία μπορεί να στεναχωρεθούν με αυτά που γράφω. Δεν έχω κάτι με αυτούς. Από τη στιγμή που το νομικό πλαίσιο τους καλύπτει πολύ καλά κάνουν και το εκμεταλλεύονται. Ποιος άραγε δε θα ήθελε να γυρίσει σπίτι του αν του δινόταν η ευκαιρία; Αλλά νομίζω πως στη τελική όλοι καταλαβαίνουμε πόσο άδικη είναι αυτή η κατάσταση και ότι τελικά γυρίζει μπούμερανγκ στην ίδια την εκπαίδευση.

Θα μου πεις, οι πελατειακές σχέσεις έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας, είναι εύκολο να αλλάξει αυτό; Σίγουρα όχι αλλά ο χώρος της παιδείας είναι ότι πρέπει για μια καλή αρχή! Αλλιώς είμαι σίγουρος ότι με το παράδειγμα που δίνουμε το φαινόμενο θα διαιωνίζεται και στις επόμενες γενεές...

welcome home...

2008-01-30T19:53:00.000+02:00

hol=lol

2007-12-20T00:20:00.000+02:00

Μυτιλήνη

2007-12-17T19:54:00.000+02:00

Επιστροφή μετά από 6 μήνες για ένα σαββατοκύριακο. Περίεργα συναισθήματα που δεν περίμενα να νιώσω σε τέτοιο βαθμό. Νοσταλγία, οικειότητα, ζεστασιά... Δύο χρόνια τελικά δεν είναι και λίγα... Και οι φίλοι. Ξένοι στο ίδιο μέρος, μαζί ξαφνικά, με τις ίδιες ανησυχίες, δέσιμο μέσα από τις δυσκολίες, τις χαρές, τις εκδρομές, τα γέλια. Σχέσεις δυνατές. Μέχρι την επόμενη φορά λοιπόν όπου και αν είναι αυτή ;)

Το παρακάτω είναι αφιερωμένο σε όλους αυτούς που ήρθαμε κοντά αυτά τα δύο χρόνια. Όπου και αν είμαστε τώρα δεν έχει σημασία. Έχουμε αποκτήσει έναν κοινό τόπο και σε αυτόν θα βρισκόμαστε έτσι και αλλιώς...

Just A Band!

2007-11-25T04:59:00.000+02:00

Limnos Rocks!

Gutsy...και όχι Gucci :)

2007-10-19T17:35:00.000+03:00

Χτες σαν παιδί και εγώ κατέβασα την ολόφρεσκια έκδοση του πολυσυζητημένου Ubuntu και απ' ότι κατάλαβα από το χρόνο που έκανα να συνδεθώ στο ftp του ntua μάλλον δεν ήμουν ο μόνος. Πρώτες εντυπώσεις;

Κόλλησε στην εγκατάσταση αλλά πιθανότατα έφταιγε για αυτό ο γενικότερος χαμός που επικρατούσε χτες στα repositories. Απενεργοποιώντας το network interface προσωρινά, έκανε timeout στη σύνδεση και ολοκλήρωσε την εγκατάσταση. Κατά τα άλλα δε θυμάμαι κάποια διαφορά με την προηγούμενη έκδοση εκτός απο το την καφετιά έκδοση του wallpaper των Vista με το οποίο σε καλωσορίζει.

Και δυστυχώς είναι το μόνο που σε καλωσορίζει. Χάθηκε βρε παιδιά ένα welcome screen, κανά μικρό walkthrough στα βασικά και στα καινούργια στοιχεία του λειτουργικού; Μέχρι να βρω πως να ενεργοποιήσω τα desktop - effects και πολύ περισσότερο μέχρι να βρω πως να τα ρυθμίσω και να τα χειριστώ μαρτύρησα... Πολύ εντυπωσιακά οφείλω να ομολογήσω και χωρίς τα προβλήματα αστάθειας του παρελθόντος!

Πολύ σημαντικό επίσης που για τη ρύθμιση του Χ δεν χρειάζεται πλέον terminal! Βρήκε τους drivers της Nvidia τους εγκατέστησε και με ένα reboot όλα στη θέση τους!

Νομίζω ότι το Add /Remove Programs είναι το πιο δυνατό κομμάτι του λειτουργικού. Είναι φοβερό να έχεις στη διάθεση σου μόλις με λίγα κλικ όποια εφαρμογή μπορεί να χρειαστείς, δωρεάν και νόμιμα.

Σαν να είναι πιο γρήγορο ή ιδέα μου; Κανένα crashάρισμα μέχρις στιγμής. Η δοκιμή συνεχίζεται...

Θα κατεβάσω και το xubuntu να το περάσω στο εργαστήριο του σχολείου. Τα μηχανήματα είναι αρχαία (PIII, 128MB RAM) και τα XP τα έχουν γονατίσει. Ευκαρία να δούνε και τα παιδιά στην πράξη τις διαφορές δύο κορυφαίων λειτουργικών.

Fuck yeah DSL!!!

2007-10-15T18:19:00.001+03:00

είδαμε το φως...

now eat my dust moscow-fidi :ppp

Test!

2007-10-08T23:16:00.000+03:00

Test!

Είπα πως θα τη γλίτωνα αυτή τη φορά...

2007-09-01T00:45:00.000+03:00

αλλά το ίδιο σκατένιο συναίσθημα μου νιώθω πάντα όταν πακετάρω τα πράγματα για να φύγω χτύπησε και πάλι... Πάλι δε φτάσαν οι μέρες, πάλι δεν πρόλαβα να κάνω όσο ήθελα, να δω όσους ήθελα, να πάω όπου ήθελα. Πάλι δε πρόλαβα να χορτάσω τη πόλη και το σπιτάκι μου.

Δε στεναχωριέμαι όμως πολύ. Ξέρω ότι θα μου περάσει την ώρα που θα ανοίξουμε μαζί την πόρτα του νέου μας σπιτιού... :)

so... Μύρινα here we come...ρακέτες τσεκ, πετσέτες τσεκ, ψάθες τσεκ, ομπρέλα τσεκ, 500άρα check!

Να έχουμε μια ακόμα όμορφη σχολική χρονιά!

Doors cross checked...

2007-07-28T23:55:00.000+03:00

Ροκιές και Μπλουζιές, μπαλκονάκι και φεγγαράδα, πίτσα και μπύρα, το pc να φορτώνει Flight Simulator X ενώ κάποια πτήση προσγειώνεται στο βάθος στο Μακεδονία και εγώ να αναρωτιέμαι: πιο χαλλλλαρά γίνεται;;;; Δε γίνεται. Χρειάζονται και αυτά ;-)

Υ.Γ 1 Babe aren't you proud of me? Πρώτη μου φώτο με το διάφραγμα ανοιχτό περισσότερο του κανονικού! Τέλειωσαν οι μπαταρίες... :xxxx

Y.Γ 2 Μη ψαρώνετε με τον καπνό στο βάθος. Δεν πήραμε φωτιά... Είναι τα εφφέ από τα διυλιστήρια :-)

Πόσο τον πάω αυτόν τον ηθοποιό!!!

2007-05-30T13:05:00.000+03:00

Thanks Maria...

2007-05-22T19:35:00.000+03:00

σου το πα πως η Serena και αυτός ο Ancic είναι πολύ λίγοι για να μας σταματήσουν. No 45 και ανεβαίνουμε! :))

Ήταν ωραίο όσο κράτησε...

2007-05-05T23:20:00.000+03:00

Αλλά ήρθε η ώρα να τα μαζεύουμε σιγά-σιγά και να γυρίζουμε πίσω... Μετά από ένα μήνα χρήσης του Ubuntu και άλλο τόσο των Vista ο κύβος ερρίφθη: Windows XP! Η απόφαση βασίστηκε στην απλή διαπίστωση ότι εν τέλει τα XP εκμεταλλεύονται καλύτερα και πιο αποδοτικά το υλικό του υπολογιστή μου από τα άλλα δύο συστήματα. Με το μεν Ubuntu η 6600GT μου δουλεύει όσο ένας δημόσιος υπάλληλος σε ημιαργία και το Beryl είναι σαν να λες στον ίδιο υπάλληλο να δουλέψει υπερωρία, ενώ και στα Vista τα πράγματα δεν είναι πολύ καλύτερα αφού η μείωση των επιδόσεων του συστήματος είναι εμφανής. Οπότε πάμε πάλι για format και καθαρή εγκατάσταση των XP once more. Σταθερές αξίες. Ίσως βάλω και κανά VM έτσι απλά για να θυμάμαι τα παλιά.

Προς το παρόν το αντιγραφικό έχει πάρει φωτιά... Πότε πρόλαβα και τα κατέβασα όλα αυτά;;; ;)

Και όμως...δεύτερο post με Ubuntu!

2007-03-25T00:29:00.000+02:00

Είναι πρόκληση το άτιμο... And I'm a sucker for challenges... Πρέπει να έχω κλείσει βδομάδα τώρα. Στα Vista μπαίνω μόνο για να κατεβάζω τις αγαπημένες μου σειρές σε NTFS. Δε τολμώ να πειράξω ακόμα τα partition των Windows αν και το ntfs-3g ισχυρίζεται ότι είναι πλέον stable.

Μια μικρή ανασκόπηση της περασμένης εβδομάδας λοιπόν:

το Beryl δυστυχώς είναι τόσο βαρύ που αναγκάζομαι να κάνω restart τον x-server κάθε φορά που θέλω να δω ταινία. Είναι προφανές πως έχει πολύ δρόμο μπροστά του ακόμα και αν πολλά από τα προβλήματά του μπορεί να οφείλονται στους drivers της Nvidia. :(

και μια που λέμε για ταινίες το θέμα players/codecs λύθηκε πολύ απλά από αυτή τη σελίδα με την εξής απλούστατη εντολή :p

sudo apt-get install gstreamer0.10-pitfdll gstreamer0.10-ffmpeg gstreamer0.10-plugins-bad gstreamer0.10-plugins-bad-multiverse gstreamer0.10-plugins-ugly gstreamer0.10-plugins-ugly-multiverse gxine libxine-main1 libxine-extracodecs ogle ogle-gui

Πλέον ο Totem παίζει τα πάντα αλλά ποιος ασχολείται μαζί του;;; GXINE ο απόλυτος player και ότι πιο βολικό για τους υπότιτλους. dtsomp όσο ο Sotos θα μεταφράζει με ISO-8859-7 δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα... :)

το kopete δεν έχει πολλά να ζηλέψει από το live messenger! Αρκετά παραμετροποιήσιμο και όμορφο, δούλεψε και η cam με το mic. Μια χαρά! Έχει και τα quotes για τους σκληρά εργαζόμενους γραφιάδες, τι άλλο θέλουμε; :)

Αυτό που δεν έχει είναι notification για νέα emails στον hotmail λογαριασμό μου. Βρήκε κανείς κανένα κόλπο γι' αυτό; Δοκίμασα ένα extension του firefox χωρίς όμως να δουλέψει. Αυτό που δούλεψε ήταν ότι μπόρεσα να κατεβάζω τα email μου από το hotmail στο thunderbird και στο evolution. Στη πορεία βέβαια κατάφερα να καθαρίσω τα email ενός χρόνου από το web...(check the f!@$#@# "leave messages to server" option dumbass...) :(

Όσο την πάλεψα με το Azureus τη πάλεψα... But once you have seen utorrent u can't go back κακά τα ψέμματα. Δυστυχώς η μόνη λύση για να τρέξει στο Ubuntu είναι το Wine. Το βαλα και αυτό. Δεν έχω παράπονο μέχρις στιγμής. utorrent και mirc που δοκίμασα μέχρις στιγμής παίζουν καλά. :) Το Media Monkey δυστυχώς όχι... :(

Επίσης μου έχει δημιουργηθεί η εξής απορία: Αν συνεχίσω να δουλεύω στο Ubuntu τι θα γίνει αν θελήσω αργότερα να μεταβώ στα Windows? Γιατί καλά το Linux την ψιλοπαλεύει με το ntfs τα παράθυρα όμως αν δε κάνω λάθος δεν έχουν ούτε ακουστά το ext3. Όλη η δουλειά που θα έχω κάνει πως θα μπορώ να τη χρησιμοποιήσω μετά; Μμμ φαντάζομαι ένας τρόπος θα είναι να μετατρέψω τα δεδομένα σε κάποιο ISO Image και μετά να τα διαβάσω από τα Windows...

Πάντως μέχρι στιγμής το διασκεδάζω αρκετά μου αρέσει γιατί έχει αρκετό ψάξιμο και ακόμα περισσότερα περιθώρια βελτίωσης. Δεν νομίζω όμως ότι θα μπορούσα να το προτείνω σε κάποιον νέο χρήστη Η/Υ. Θέλει αρκετό κόπο, χρόνο,υπομονή και όρεξη για να καταφέρεις να το φέρεις στα μέτρα σου. Για κάποιον που θέλει απλά να κάνει τη δουλειά του εύκολα και γρήγορα δύσκολα να μπει σε αυτή τη διαδικασία και μάλλον θα πελαγώσει στη πρώτη δυσκολία που θα συναντήσει. Το γεγονός πάντως ότι είναι ένα ταχύτατα εξελισσόμενο λειτουργικό μόνο ελπίδες δημιουργεί για το μέλλον. Άντε να δούμε και λίγο ανταγωνισμό! :)

Πιγκουινοπεριπέτειες

2007-03-20T01:16:00.000+02:00

Έχω ένα χάρισμα που είναι και κατάρα. Πάντα βρίσκω τρόπους να ξοδεύω τον ελεύθερο μου χρόνο και μάλιστα είμαι τόσο αποτελεσματικός που ποτέ δεν μου είναι αρκετός.

Το τελευταίο μου κόλπο είναι το Ubuntu. Μεγαλοπιάστηκα. Με τα linux-οειδή δεν είχαμε ποτέ στενές σχέσεις. Λίγο στη σχολή, λίγο στη πρακτική, μια φευγαλέα ματιά σε μια προηγούμενη έκδοση του Ubuntu έιχα σχηματίσει την εντύπωση πως πρέπει να έχεις ελαφρώς σαδομαζοχιστικές τάσεις για να χρησιμοποιείς το εν λόγω λειτουργικό. Και αυτό πολύ απλά γιατί για την ίδια δουλειά που θα έκανες με τα Windows έπρεπε να ταλαιπωρηθείς πολύ περισσότερο. Βέβαια μπορεί εν τέλει να την έκανες καλύτερα αλλά το σημαντικό ήταν (και είναι νομίζω) η απλότητα και η ευκολία του χρήστη.

Έτσι με αρκετή επιφύλαξη αλλά και περιέργεια έκαψα τη έκδοση 6.10 Edgy Eft (όνομα και αυτό) σε ένα σιντέλι και ξεκίνησα την διαδικασία της εγκατάστασης στον πολύπαθο Athlon μου. Αφού φόρτωσε το λειτουργικό από το cd το μόνο που χρειάστηκε ήταν ένα διπλό κλικ στο εικονίδιο Install της λιτότατης επιφάνειας εργασίας και η περιπέτεια ξεκίνησε!

Το setup wizard απλούστατο, αν θυμάμαι καλά τα μόνα που μου ζήτησε ήταν: γλώσσα,τοποθεσία για εγκατάσταση και username, password.

Το λειτουργικό εγκαταστήθηκε πολύ γρήγορα και φόρτωσε σε καλό χρόνο. Μέχρι να καταλάβω που παν τα τέσσερα μου πήρε λίγο χρόνο. Το βασικό απ' ότι κατάλαβα είναι αμέσως μετά την εγκατάσταση να κάνεις update. Θέλει λίγη υπομονή, στην περίπτωση μου κατέβασε γύρω στα 200 MB.

Το πρώτο που δοκίμασα να κάνω ήταν να βάλω το περίφημο Beryl. Ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες κατάφερα μετά απο μία-δυό αποτυχίες να το εγκαταστήσω μαζί με τους drivers της Nvidia. Εντυπώσεις; Πολύ πιο όμορφο και εφετζίδικο από το Aero, αλλά δυστυχώς βαρύ και ρίχνει εμφανώς την απόδοση του συστήματος. Χαλάλι του.

Μετά ήθελα να δω αν και πως μπορώ να κανω τα 5-6 βασικά πράματα που κάνω και με τα Windows. Πάμε από την αρχη:

1. Ταινίες ΜΕ υπότιτλους. Καταρχήν ο player που είναι ενσωματωμένος με το Ubuntu (Totem) έχω την εντύπωση πως είναι για κλάματα. Δεν πτοήθηκα όμως. Ήξερα το VLC που με είχε αφήσει με άριστες εντυπώσεις από τα Windows ακόμα και το κατέβασα. Μμμμ οκ παίζει ότι του ρίξεις αλλά οι υπότιτλοι είναι λίγο μπέρδεμα. Καταρχήν παιδεύτηκα αρκετά μέχρι να καταλάβω τι παίζει με το encoding και τι ακριβώς ρυθμίσεις πρέπει να κάνω. Ακόμα δεν έχω καταφέρει να τους κάνω να παίζουν κάτω στο μαύρο πλαίσιο. Ο Mplayer είναι λίγο πιο geek-ίστικος αλλά αν έχεις το κουράγιο και την υπομονή και τον φέρεις στα μέτρα σου είναι σχεδόν άψογος. Με αυτόν μετά από αρκετό googlίασμα κατάφερα και υπότιτλους να βάλω και κάτω να εμφανίζονται. Α ρε Bsplayer που του χρειάζεται...

2. Instant Messaging. Καλό το Gaim αλλά για ένα περίεργο λόγο όταν του βαζα κανά account παραπάνω crashάριζε με το που άνοιγε. Εναλλακτικές λύσεις; aMSN, Kopete... Μάλλον αναγκαστικές λύσεις.... Φωτεινή εξαίρεση το Skype που έπαιξε άψογα από τη πρώτη στιγμή και βρήκε μικρόφωνα ιστορίες χωρίς να χρειαστεί να κάνω καμία ρύθμιση!

3. IRC. Είναι δυνατόν να μην υπάρχει πρόγραμμα ανάλογο του Mirc?? XChat, Konversation σε γυρίζουν πολλά χρόνια πίσω...

4. Import Pictures. H camera της ka8y (Canon A520) να δουλεύει μια χαρά, αναγνωρίστηκε άμεσα,η μεταφορά jet, η δικιά μου (Canon A630) όμως να έχει μουλαρώσει. Με αρκετό ψάξιμο και λίγο πείραγμα στα conf το λύσαμε και αυτό.

5. Media Library. Κάτι ανάλογο του Media Monkey ρε αδερφέ... Το Rhythmbox είναι ότι καλύτερο κατάφερα να βρώ... Θα συνεχίσω το ψάξιμο!

6. TV. Βρήκε την TV Card και με το TVtime μπορώ να βλέπω τον Θέμο στο pc! :) Ευχάριστη έκπληξη!

Αυτά για αρχή! Έπεται και συνέχεια!

Πάμε Σινεμά;;

2007-03-14T21:39:00.000+02:00

Μετά την πρόσκληση του αγαπητού βιβλιοφάγου συναδέλφου (άλλο που δεν ήθελα) παραθέτω τις δικές μου αγαπημένες ταινίες (που σιγά μη βγούν μόνα επτά...)

Η σειρά έχει σημασία, είναι όπως μου κατέβηκαν στο μυαλό :p

1. Braveheart

Τι να πω...Δως μου έναν ήρωα, έναν έρωτα και μια προδοσία και τη ψυχή μου πάρε. Ίσως η αγαπημένη μου ταινία ever.

2. Dead Man

"...your poetry will now be written in blood..." Ταινία-ταξίδι στον άλλο κόσμο, με μουσική του Neil Young από άλλο κόσμο...

3. Se7en

"this is my sin..." Φοβερό σενάριο, φοβερές ερμηνείες, φοβερή ταινία. Μέτρο σύγκρισης και σημείο αναφοράς για τις υπόλοιπες του είδους.

4. American History X

Μόνο και μόνο για την ερμηνεία του Norton.

5. Usual suspects

Who is Kayser Soze?

6. Fight Club

Norton και Pitt μαζί...τα σπάνε κυριολεκτικά! Προσοχή! Μην κάνεις click στην εικόνα αν δεν έχεις δει την ταινία! Είναι spoiler! :pp

7. Indiana Jones : Όλα!!!

"You were named after a dog??" Ο Harisson Ford στα καλυτερά του!

8. Pulp Fiction

Απλά...Τρέλα! "-Who's Zed? -Zed is dead babe, Zed is dead..."

9. Silence of the lambs

Και μια που μιλάμε για τρέλα...η προσωποποίησή της!

10. The Good, the Bad and the Ugly

"Blondieeeeeeeeeeee" α ρε Morricone τι μας έκανες με αυτό το soundtrack!!

Αφήνω τις 7 θέσεις κενές... Όποιος θέλει να taggαριστεί is welcome! :)

LOST @ ΛΕΣΒΟΣ...

2007-02-27T16:36:00.000+02:00

...όλο και περισσότερα στοιχεία βγαίνουν στην επιφάνεια και στηρίζουν την άποψη που έχει διατυπωθεί από πολλούς και έγκριτους οργανισμούς αλλά και μεμονωμένους καμένους αναλυτές, πως η Λέσβος είναι στην πραγματικότητα το νησί του Lost. Παρέα με την Kate (ka8y) αποφασίσαμε να πάμε για εξερεύνηση μέσα στην πυκνή ζούγκλα του νησιού. Ποιος να το φανταζόταν πως ούτε 10 km από τη πόλη της Μυτιλήνης βρίσκεται η παραλία των αγαπημένων μας Losties...

δεν αργήσαμε πολύ να πέσουμε πάνω στην πρώτη καταπακτή

χρησιμοποιώντας όσο δυναμίτη είχε αφήσει ο φίλος Artz καταφέραμε να ανατινάξουμε την ερμητικά σφραγισμένη πόρτα της καταπακτής και βρεθήκαμε μπροστά σε αυτό...

αμέσως εισάγαμε τους αριθμούς στο κινητό της Kate αλλά δυστυχώς ήταν αργά... Πάνω από τα κεφάλια μας ακούσαμε ένα εκκωφαντικό μπουμπουνητό καθώς η πτήση 815 της Aigean έχανε όλο και περισσότερο ύψος...

Προσπαθώντας να βρούμε το σημείο της πτώσης του αεροπλάνου και τυχόν επιζώντες το μονοπάτι μας οδήγησε στο χωριό των Others... ήταν ακριβώς όπως το φανταζόμασταν...

προσπαθήσαμε να πλησιάσουμε και άλλο αλλά πριν καλά καλά κάνουμε λίγα μέτρα το δρόμο μας έφραξαν το πολικό προβατέλι και ο μαύρος καπνός που αυτή τη φορά είχε πάρει τη μορφή μαύρου κατσικαδελίου....

φτηνά τη γλιτώσαμε...

I tag U tag

2007-02-26T10:35:00.000+02:00

Keep on tagging! ;)

έχω τρέλα με τα τρένα... Μάλιστα μικρός είχα καταφέρει να σκαρφαλώσω τον τοίχο που έχουν στην Επτάλοφο για να εμποδίζουν μικρούς σαν εμένα να μπαίνουν στις γραμμές και να γίνονται χαλκομανία. Το περίεργο ήταν ότι ενώ δε μπορούσα να βγω πάλι έξω δεν με νοιαζε καθόλου. Μέχρι που με είδε ενας σιδηροδρομικός και με πέταξε έξω. Btw η καλύτερη μου ήταν όταν καθόμασταν με την αδερφούλα μου στη σιδερένια αερογέφυρα που ενώνει τους Αμπελόκηπους με τη Μοναστηρίου και περιμέναμε να περάσει ο καρβουνιάρης και να ανταποδώσει τον χαιρετισμό μας με το γνωστό του φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο.
επίσης μικρός ήμουνα τρομερά αφηρημένος και συνεχίζω να με (αφηρημένος όχι μικρός δυστυχώς ;) ) Ξεχνούσα μπουφάν, ρολόγια, λεφτά, μπάλες μέχρι που μια μέρα είχα πάει για να παίξω στο σπίτι ενός φίλου μου μετά το σχολείο και ξέχασα να γυρίσω σπίτι. Είχε βραδιάσει για τα καλά όταν αποφάσισα να πάω σπίτι και βρήκα την οικογένεια στα πρόθυρα νευρικής κρίσης και έτοιμους να φωνάξουν την αστυνομία να με βρει.
έχω τρέλα με τη θάλασσα... αλλά και τη φοβάμαι... δε ξέρω αν φταιει το Jaws που είδα μικρός, αλλά πάντα έχω το φόβο ότι εκεί που κολυμπάω ανέμελος θα πεταχτεί το γιγάντιο καρχαρίνι ή το γιγάντιο χταπόδι ή η γιγάντια μέδουσα ή κάτι γιγάντιο τέλος πάντων και θα με καταβροχθίσει.
Η πρώτη μου επαφή με προγραμματισμό ήταν αντιγράφοντας από το περιοδικό Pixel 3-4 σελίδες κώδικα (turbo pascal πρέπει να ήτανε) σε έναν dos-editor και περιμένοντας να τρέξει...
Το αγαπημένο μου φαγητό είναι και η σπεσιαλιτέ μου. Αυγά τηγανιτά με άφθονο τυρί, κασέρι και καπνιστή μπριζόλα. Γρήγορο, εύκολο και σλουρπππππ!!

Το μπαλάκι φεύγει από μένα και πάει στους winnie, tallis, simadoura, baremeno kai sto koulouki

Vista

2007-02-06T11:53:00.000+02:00

Έχοντας ήδη πάρει μια πρώτη γευση από τις RC1 kai RC2 και παρόλα τα προβλήματα που είχα με αυτές τις εκδόσεις ήταν πλέον φανερό για μένα τουλάχιστον ότι η εγκατάσταση των Vista ήταν θέμα χρόνου. Ποιος δε θέλει άλλωστε να δουλεύει με κάτι όμορφο; Σίγουρα πιο βαρύ το νέο λειτουργικό αλλά ως γνωστόν τα μπιχλιμπίδια στοιχίζουν. Αλλά ακόμη και με το δικό μου μικρό πορτοφόλι (AthlonXP 2400+,1 GB RAM,GeForce 6600GT 128 MB) δεν μπορώ να πω ότι έχω ιδιαίτερα προβλήματα επίδοσης. Το Aero παίζει και είναι πανέμορφο και γενικά η όλη αίσθηση που σου αφήνει είναι ενός σοβαρού, καλά μελετημένου interface που ξέρει τι κάνει και πως μπορεί να βοηθήσει το χρήστη.

Πάμε τώρα στο ζουμί.

Όσοι επιχειρήσουν να τα εγκαταστήσουν αλλά θέλουν παράλληλα να διατηρήσουν και την παλιά εγκατάσταση των XP ΠΡΕΠΕΙ να τα εγκαταστήσουν σε EXTENDED partition και όχι σε primary. Μη πείτε ότι δεν σας προειδοποίησα! :)

Η έκδοση που χρησιμοποίησα ήταν η Business η οποία δεν διαφέρει και πολύ από την Ultimate των RC που είχα δοκιμάσει. Η εγκατάσταση κύλισε πολύ ομαλά και ήταν πολύ λίγες οι φορές που χρειάστηκε κάποια ενέργεια από μέρους μου. Με το Hardware τα πήγε πολύ καλά αφού αναγνώρισε όλες τις συσκευές του συστήματος μου εκτός από το TV Tuner (AverTV303) και μια κινέζικη WebCam (Camcan).

Με το τέλος της εγκατάστασης τα Vista είχαν υπερβολικά αισιόδοξα ρυθμίσει την οθόνη μου (19'' CRT) σε ανάλυση 1600x1200. Καλά θα ταν αλλά είχα ξεχάσει τις υπερδυνάμεις μου στο άλλο pc... Πάντως και τα 1280χ1024 που δουλεύω τώρα είναι ένα πολύ μεγάλο βήμα από τα 1024χ768 tων XP. Τα fonts έχουν ρυθμιστεί έτσι ώστε να είναι ευανάγνωστα και δε κουράζουν τον χρήστη και όπως και να το κάνουμε ο extra χώρος είναι πάντα χρήσιμος!

Το μεγάλο παίδεμα ήταν με την κάρτα ήχου (SBLive!) της οποίας οι drivers των Vista είχαν προσωπικά με το μικρόφωνο και ενώ κατα τα άλλα λειτουργούσε κανονικά, αυτό δεν έπαιζε με καμία παναγία. Τέτοιο φύσημα ούτε σε αλκοτέστ δεν έχω κάνει... Ψάχνοντας λίγο στο net η λύση βρέθηκε χρησιμοποιώντας άλλους "πειραγμένους" drivers από εδώ . H Creative μάλλον θεωρεί την κάρτα μουσειακής αξίας και δεν θα μπει καν στο κόπο να βγάλει drivers για Vista...

Επίσης ο driver ή/και το software του TV tuner είχαν και αυτά πρόβλημα προσαρμογής με το νέο λειτουργικό αλλά μια επίσκεψη στο site της εταιρείας με λήψη της τελευταίας έκδοσης τους το έλυσε και αυτό. Να σημειώσω ότι στα RC δεν έπαιζε ούτε με τους παλιούς ούτε με τους νέους!

Και πάμε στο software...

Όπως είναι λογικό οι εταιρείες λογισμικού τώρα αρχίζουν και παράγουν εκδόσεις Vista για τα προιόντα τους. Οπότε ασυμβατότητες είναι αναμενόμενες αλλά συνήθως ή λήψη της τελευταίας έκδοσης λύνει αρκετά προβλήματα. Μέχρι στιγμής μόνο το πακέτο divx που εγκατέστησα μου διαμαρτυρήθηκε αλλά και πάλι στη πράξη συνάντησα πρόβλημα μόνο στο converting και όχι στο decoding. Οι δημιουργοί μάλιστα του divx αναφέρουν ότι εργάζονται για νέα έκδοση που θα υποστηρίζει τα Vista....είδωμεν!

Κατα τ' άλλλα avast!, utorrent, DAEMON tools, emule, irfanview, nero 7, bs player, office 2003 όλα δουλεύουν ΟΚ με κερασάκι στην τούρτα τον IE7 που επιτέλους φαίνεται να έχει μάθει από τα λάθη του και τον ανταγωνισμό και είναι πιο γρήγορος και πιο σταθερός από ποτέ!

Θα επανέλθω με περισσότερα σχετικά με παιχνίδια και ότι άλλο προκύψει! Μέχρι τότε όσοι τολμηροί και βιαστικοί...Enjoy Vista!

Σαββατιάτικη εξόρμηση!

2007-01-28T02:44:00.000+02:00

Ο καιρός χάλασε αλλά εμείς δεν πτοούμαστε! Έτσι και αλλιώς ο Μόλυβος είναι πάντα όμορφος ανεξάρτητα καιρικών συνθηκών...

Η βόλτα είχε απ'όλα! Και καινούργιες γνωριμίες...

και καταπληκτικές ευκαιρίες (είναι και περίοδος εκπτώσεων μη ξεχνιόμαστε...)

και βέβαια δεν θα μπορούσαν να λείπουν τα ξακουστά Μυτιληνιά...

ΚΑΤΣΙΚΑΔΕΛΙΑ!!!

Υ.Γ Μετά από καμμιά 10 επισκέψεις επιτέλους κατάφερα να πατήσω το πόδι μου στο κάστρο της Μήθυμνας. Όοοοοχι δεν το πέτυχα σε ώρες κοινού... Ας είναι καλά ο φίλτατος εργολάβος που σαν άλλος Μπαρμπαρόσα πήρε τη μπουλντόζα του και γκρέμισε ένα αρκετά μεγάλο μέρος του εξωτερικού τοίχους του φρουρίου...

δεν ξέρω τι ακριβώς θέλουν να κάνουν και έχουν αφήσει το κάστρο σε αυτά τα χάλια, ελπίζω όμως να το διορθώσουν γρήγορα γιατί είναι κρίμα.

Τελευταίες τζούρες...

2007-01-08T03:38:00.000+02:00

Δεν υπήρξα ποτέ ναρκομανής. Ούτε αλκοολικός. Ούτε καν καπνιστής. Φαντάζομαι όμως πως κάπως έτσι θα νιώθουν όταν η δόση τελειώνει, το μπουκάλι αδειάζει και η καύτρα φτάνει στο φίλτρο… Λίγο ακόμη…γιατί να μην έχω λίγο ακόμη;; Είμαι εθισμένος με την πόλη μου και δε ντρέπομαι γι’ αυτό. Κάθε φορά που πρέπει να φύγω τη νιώθω να μου μουτρώνει και σαν γυναίκα φτιάχνεται, στολίζεται φοράει το πιο όμορφο φόρεμα της για να μου θυμίζει τι χάνω μακριά της.

Πάντα το ίδιο σκηνικό, το ίδιο άγχος, το ίδιο σφίξιμο στο στομάχι. 18 μέρες που πέρασαν σαν να ήταν μία. Πρόσωπα και μέρη αγαπημένα που είδα, άλλα που πήραν αναβολή για την επόμενη φορά… Το σπιτάκι μου που θα το φάει πάλι η σκόνη.

Όλα εδώ ταιριάζουν. Η μουσική του 88,5 αυτές τις ώρες, τα φώτα της πόλης κάτω από τον περιφερειακό, οι φωτιές στην ΕΚΟ, οι βόλτες στο κέντρο όπου μέσα στο χαμό κάποιος πάντα θα βρεθεί να φωνάξει το όνομά σου, ακόμη και το μποτιλιάρισμα που τρως στη Τσιμισκή έχει τη δική του αρμονία.

Εις το επανειδείν αγαπημένη…

Η πολυκατοικία μου...

2006-12-29T18:44:00.000+02:00

...είναι πολυ σουρεάλ και με αρέσει! Κάθε φορά που επιστρέφω μου κρύβει και μια έκπληξη! Φέτος τα Χριστούγεννα ανοίγοντας την πόρτα της εισόδου αντίκρισα εκτός από τα γνωστά κοινόχρηστα την ακόλουθη ανακοίνωση :

εγώ πάντως είμαι μαζί τους! και οι ξενύχτηδες έχουν δικαίωμα στον ύπνο! έχω το hangover μου κυρά μου θα πρέπει να υποστώ και την ηλεκτρική σου σκούπα πρωινιάτικα;;; lol

αλοιμονό μας...

Spiral love...

2006-11-23T14:10:00.000+02:00

So familiar and overwhelmingly warm
This one, this form I hold now.
Embracing you, this reality here,
This one, this form I hold now, so
Wide eyed and hopeful.
Wide eyed and hopefully wild.

We barely remember what came before this precious moment,
Choosing to be here right now. Hold on, stay inside...
This body holding me, reminding me that I am not alone in
This body makes me feel eternal. All this pain is an illusion.

(Parabol - Tool)

Ο Γρίφος της ημέρας

2006-11-01T12:50:00.000+02:00

Τι είδους κωδικοποίηση χρησιμοποιεί ο ποιητής;; Πάντως τα εδέσματα ήρθαν σωστά! :) (εγώ άργησα λίγο... :( )

Μη τα μάτιαμ με γελούν;;;

2006-10-19T15:06:00.000+03:00

Χάζευα κάτι lyrics όταν από σπόντα έπεσα σε μια ημι-επίσημη σελίδα των TOOL. Το κουμπάκι "tour currently in progress" ήταν πολυ δελεαστικό και είπα να το πατήσω για να δώ ποιους θα έπρεπε να φθονήσω φέτος. Scroll down τη λίστα φτάνω στην Ευρώπη... Ψάχνω να βρω την πιο κοντινή χώρα, ΙΤΑ,ΙΤΑ,UK,GER,SUI,GRE GRE??? GRE??? Πλάκα με κάνουν... Κοιτάω δίπλα...Athens λέει 16 Δεκ στο Olympic Fencing Hall... Αποκλείεται...Δεν υπάρχει περίπτωση λέω... Google "TOOL ΑΘΗΝΑ"... και τι να δώ;;; ΟΙ TOOL ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ!!!! CAN U BELIEVE IT?? I CAN'T! Βρήκα τι δώρο θα κάνω στον ευατό μου για τα Χριστούγεννα! Το μόνο πρόβλημα τώρα είναι πως και με ποιον θα πάω... Κάτσε να αρχίσω την πλύση εγκεφάλου στη ka8y! Από σήμερα στο σπίτι μόνο TOOL θα ακούγονται! Άντε και λίγο Παπαρίζου :ppp

Χάρτες και π... μπλε part 2...

2006-10-16T01:16:00.000+03:00

Ο διαγωνισμός βλακείας συνεχίζεται. Οι μεν να προσπαθούν να πείσουν τους δε για το ποιος είναι πιο ηλίθιος... Ο χάρτης να έχει αποκτήσει τη δική του προσωπικότητα πλέον και να τους διαψεύδει όλους. Τελικά εκτός από τους αιρετούς έχουμε και τους χάρτες που μας αξίζουν...

Χάρτες και π....... μπλε...

2006-10-16T00:10:00.000+03:00

Ρε ζώα αν εσείς έχετε αχρωματοψία και δε μπορείτε να καταλάβετε τη διαφορά μπλε και γκρί εμείς τι σας φταίμε;;;; Ξεστραβωθείτε επιτέλους βλαμμένοι και σταματήστε να κάνετε διαγωνισμό βλακείας... 'Οτι θέλει βλέπει ο καθένας... Μπλε το Άγιο Όρος Ευαγγελάτε;;; Από το πολύ Viagra θα είναι μάλλον...

We never swim alone...

2006-10-01T18:47:00.000+03:00

O skipper σε νέες περιπέτειες!

Η Αυτοκρατορία Αντεπιτίθεται!!!

2006-10-01T15:13:00.000+03:00

Επιτέλους μετά από άπειρες ταπεινωτικές ήττες κατάφερα το ακατόρθωτο! Το κολασμένο Αλεξάνδρειο έλιωσε τελικά τα μικρά πράσινα παικτάκια! :)))

Καβουρότρυπες...

2006-08-17T22:08:00.000+03:00

Το πράσινο και το γαλάζιο στην πιο όμορφη συνύπαρξη. Η πιο αγαπημένη μου παραλία της λατρεμένης μου Χαλκιδικής.

Γιατί να μη μπορώ να πάρω αυτή την άμμο παντού;; Πώς να γυρίσω στο νησί;;

Απολογισμός Έτους...;)

2006-06-29T03:02:00.000+03:00

Τώρα που τελείωσε το σχολικό έτος, σκέφτηκα να κάνω μία λίστα με τα πράγματα/μέρη που αξίζει να κάνει/δει ο κάθε τουρίστας/εκπαιδευτικός που βρίσκεται στο νησί. Τα γράφω όπως μου ‘ρχονται στο μυαλό :

Μόλυβος. Δεν τον είχα ακουστά όταν ήρθα στο νησί, δεν πρόκειται να τον ξεχάσω ποτέ τώρα που φεύγω. Must : Γλυκάκι σε ένα από τα πολλά μπαλκονάκια με θέα το αιγαιοπελαγίτικο ηλιοβασίλεμα.

Par-A-Sol. Συνώνυμο της σκάλας Ερεσσού, φανταστικό, μοναδικό, εκτός συναγωνισμού μπαράκι, ένας διαφορετικός κόσμος από μόνο του. Must : Λιώσιμο στους καναπέδες με παγωτάκι ή φρουτοσαλάτα αγκαλιά μέχρι να πέσει το σκοτάδι και να ανάψουν τα μαγικά του φωτάκια.

“Τσιγγάνα” στη σκάλα Καλλονής. Απαραίτητο διατροφικό συμπλήρωμα για τη δύσκολη μέρα του λουομένου.

Λουκουμάδες στη μονή Ταξιαρχών. Προσοχή στις μέλισσες!

Βουτιά στον Αγ. Ισίδωρο. Η πιο Χαλκιδική-like παραλία του νησιού. Μη βαράτε οι Θεσσαλονικείς. Είπα like…

Βουτιά στη Μελίντα. Το χρώμα των νερών δίπλα στο βράχο σε αποζημιώνει για τη διαδρομή.

Ε μετά από τόσες βουτιές σου ανοίγει η όρεξη! Ψαράκι και ουζάκι στου Δεσπότη στο Πέραμα. Must-with-a-bit-of-luck : Επιδόρπιο πανακότα με σιρόπι και ολόκληρα βύσσινα .

Beach Volley στη σκάλα Καλλονής. Μπορεί να μην είναι το καλύτερο αλλά τουλάχιστον είναι το πιο διαθέσιμο γηπεδάκι του νησιού. Φτιάξτε γηπεδάκια ρεεεεε!!!

Καταρράκτες Αχλαδερής. Καλά, δεν ονομάζονται έτσι αλλά είναι μετά την Αχλαδερή στο δρόμο για Πολιχνίτο. Βλέπεις την πράσινη όψη του νησιού!

Το λιμανάκι της σκάλας Σκαμνιάς με το άσπρο εκκλησάκι και τη μουριά του Μυριβήλη. Ότι πιο γραφικό έχει να δείξει το νησί μετά το Μόλυβο.

Ρακέτες στην Άναξο. Άμμος, Άμμος Άμμος!!! Και...

Ελληνικό καφεδάκι στην Άντισσα. Με 0,80 € και όλα τα βλέμματα στραμμένα πάνω σου! :)

Αϋπνίες

2006-06-23T05:59:00.000+03:00

6 η ώρα και το μάτι γαρίδα...η μάλλον σαρδέλα εδώ που είμαι...Δεύτερη συνεχόμενη νύχτα...Έχω μια υποψία για το τι φταίει...Τουλάχιστον θα πετύχω τις πρώτες ζεστές "τσιγγάνες" του Γιώργου...Σκάλα σου 'ρχομαι

Και όμως έχει και καταρράκτες!

2006-06-09T15:30:00.000+03:00

Τελικά αυτό το νησί είναι όλο εκπλήξεις! Τη μία μέρα βρίσκεσαι στο Σίγρι να κοιτάς τις πέτρες και να προσπαθείς να φανταστείς τα τεράστια δέντρα που υπήρχαν πριν από χιλιάδες χρόνια εκεί και την άλλη είσαι μέσα σε ένα καταπράσινο πευκόδασος και χαζεύεις καταρράκτες! Όμορφη βολτούλα η χτεσινή…

Endless Sacrifice

2006-05-15T01:04:00.000+03:00

Cold
Lying in my bed
Staring into darkness

Lost
I hear footsteps overhead
And my thoughts return
Again

Like a child who's run away
And won't be coming back
Time keeps passing by
As night turns into day

I'm so far away
And so alone
I need to see your face
To keep me sane
To make me whole

Try to stay alive
Until I hear your voice
I'm gonna lose my mind
Someone tell me why
I chose this life
This superficial lie
Constant compromise
Endless sacrifice

Pain
It saddens me to know
The helplessness you feel
Your light
Shines on my soul
While a thousand candles
Burn

Outside this barren room
The rain is pouring down
The emptiness inside
Is growing deeper still

You're so far away
And so alone
You long for love's embrace
To keep you sane
To make you whole

Try to stay alive
Until I hear your voice
I'm gonna lose my mind

Someone tell me why
I chose this life
This superficial lie
Constant compromise
Endless sacrifice

Moments wasted
Isolated
Time escaping
Endless sacrifice

Moments wasted
Isolated
Time escaping
Endless sacrifice

Over the distance
We try to make sense
Of surviving together
While living apart

Striving for balance
We rise to the challenge
Of staying connected
In spite of circumstance

All you've forsaken
And all that you've done
So that I could live out
This undying dream

Won't be forgotten
Or taken for granted
I'll always remember
Your endless sacrifice

Moments wasted
Isolated
Time escaping
Endless sacrifice

Moments wasted
Isolated
Time escaping
Endless sacrifice...

Τι Mitnik και πράσινα άλογα με λες τώρα....

2006-03-31T18:55:00.000+03:00

Στο ένα από τα έξι δημοτικά που πηγαίνω το "εργαστήριο πληροφορικής" (ένα προκάτ λυόμενο, που λειτουργεί και ως τάξη στο πρωινό) είχε τρεις υπολογιστές και καμμιά 15αριά ζιζάνια. Λέω είχε, διότι η καταστροφική πλημμύρα που έπληξε το χωριό πριν τα χριστούγεννα τους πήρε παραμάζωμα (τα ζιζάνια περιέργως γλιτώσανε...). Στην καταγραφή και αποτίμηση των ζημιών, μετά απο πολύ σκούπισμα και πιστολάκι καταφέραμε να κάνουμε τους δύο να δουλέψουν. Και για να μην έχω παράπονο κουβαλήσαμε και έναν super-duper-extra-full tower ο οποίος προφανώς λειτουργούσε ως server σε κάποιο τοπικό δίκτυο.Τ'ελεια θα σκεφτεί κανείς. 3 πριν-3 μετά. I wish... Ξεκινάω το τέρας (το οποίο είχε και zip drive παρακαλώ) , ΝΤ λειτουργικό, bootάρει μια χαρά, μου βγάζει την οθόνη του login, give the password S.A.G.A.P.O, πιο είναι το password ρε παιδιά;;; κανείς δεν ήξερε. Δοκιμάζω μερικά στη τύχη, τίποτα. Έτσι είσαι λέω; Θα σου φέρω προγραμματάκι και θα σου σβήσω ότι password έχεις και δεν έχεις. Πάω την άλλη βδομαδα με το bootable cdάκι μου το οποίο όμως αρνείται να κάνει boot... Κοιτάω το BIOS μια χαρά... Το βάζω στο διπλανό υπολογιστή bootάρει κανονικά... Ε, λέω κάποιο πρόβλημα θα έχει το cd-rom. Θα επανέλθω με bootable δισκέτα! Next week, η ιστορία επαναλαμβάνετε... Δεν κάνει boot ούτε από δισκέτα... Και ενώ κάθομαι και τον κοιτάω με το βλέμμα της αγελάδας τσακ! χτυπάει ο σκληρός στον διπλανό υπολογιστή (αυτόν που στεγνώναμε...). Η αναλογία γίνετε 1:15 και ο αγώνας για το ποιός θα πρωτοπιάσει το μοναδικό ποντίκι σκληρός και βρώμικος (σκουντήγματα, μαλλιοτραβήγματα, τσιμπήματα και χτυπήματα πάνω και κάτω από τη μέση). Βάζω το live cd του ubuntu σε αυτόν με το χτυπημένο δίσκο και προσπαθώ να μαντέψω το password του τέρατος. Η ώρα περνάει το ubuntu διαβάζει και διαβάζει από το cd αλλά δε λέει να φορτώσει, και εγώ έχω δοκιμάσει ότι βλακεία μου έχει κατέβει στο μυαλό για password. password...password...password...ρε λες???????γράφω "password" πατάω enter ΚΑΙ ΜΠΑΙΝΕΙ!!!!!!Αρχίζω να χοροπηδάω και να φωνάζω απίστευτο!απίστευτο! και βλέπω τη δασκάλα του ολοημέρου να με κοιτάζει με απορία! Άντε να της εξηγήσεις τώρα! :)

Desperate measures

2006-03-21T23:24:00.000+02:00

Λύθηκε το μυστήριο της περίεργης συμπεριφοράς του ασύρματου πληκτρολογίου μου...

Μετά από μια βδομάδα συνεχούς λειτουργίας, σήμερα το πρωί μουλάρωσε ξανά. Πατούσα connect, δοκίμαζα διάφορες γωνίες λήψης , ακουμπούσα το δέκτη πάνω του, αλλα αυτό τίποτα... Είπα να ξαναλλάξω τις μπαταρίες πάλι τίποτα... Άρχισα να το βαράω και να το πετάω στον αέρα μπας και το συμμορφώσω αλλά μάταια. Έκει που είχα απογοητευτεί και έτσι όπως είχε προσγειωθεί ανάποδα στο κρεβάτι μου είδα τις βίδες του να με καλούν. Έβγαλα και τις 18(!!!) το άνοιξα και αμέσως φάνηκε πιο ήταν το πρόβλημα. Το γνωστό σπυροειδές συρματάκι που πιάνει στον αρνητικό πόλο της μπαταρίας είχε βγεί λίγο από τη θέση του και η μπαταρία ήταν στον αέρα... Κουμπώνοντας και βιδώνοντας τις 17 βίδες (η μία κάπου παράπεσε, ίσως να την έκλεισα και μέσα!) δε μπορούσα παρά να χαμογελάσω στη σκέψη...

fantus - logitech 1-0

;)

Διαπίστωση...

2006-03-21T23:18:00.000+02:00

Όταν τα πόδια σου είναι πιασμένα ΤΡΕΙΣ μέρες αφού έχεις χορέψει ΕΝΑ χασαποσέρβικο, αρχίζεις και ανησυχείς για τη φυσική σου κατάσταση...

The sound of silence...

2006-03-15T19:17:00.000+02:00

...θα κάνω πολύ καιρό να ακούσω απ' ότι φαίνεται...Η πρώτη απόπειρα να κάνω το κουτί μου πιο ήσυχο δεν είχε και πολύ καλά αποτελέσματα... Βγάζοντας ένα-ένα τα ανεμιστηράκια και τις συσκευές κατέληξα ότι την πιο πολύ ζημιά την κάνει το ανεμιστηράκι της CPU (Athlon XP 2400+) και ο 40ρης σκληρός. Όπως λέει και ο Alex μία είναι η σίγουρη λύση στην περίπτωσή μου: ωτοασπίδες...

Μαζί με το τροφοδοτικό πήρα και ασύρματο πληκτρολόγιο-ποντίκι της Logitech. Τρόμαξα να κάνω το πληκτρολόγιο να δουλέψει...Τι PS/2, τι USB όλα τα δοκίμασα αλλά αυτό connect γιοκ!
Είχα ήδη απελπιστεί και ήμουν έτοιμος να το στείλω από εκεί που ήρθε όταν ξαφνικά με λυπήθηκε! Είχα αλλάξει τις μπαταρίες της συσκευασίας με τις μπαταρίες του τηλεχειριστηρίου του αρκουδίσιον και επιτέλους έδωσε σήμα! Βέβαια είμαι σίγουρος πως τις είχα ξαναβάλει και πιο μπροστά χωρίς να δουλέψει αλλά... αφού παίζει ΔΕΝ το πειράζουμε και ούτε ρωτάμε πολλά πολλά!

Ένα ακόμη X-file για τον υπολογιστή μου.

Mr Computer

2006-03-14T13:52:00.000+02:00

Και εκεί που είσαι σίγουρος ότι τα έχεις ακούσει όλα...

Περπατάω ανυποψίαστος στο προαύλιο του σχολείου όταν ξαφνικά ενα τσούρμο πολύχρωμα παιδάκια τρέχουν κατα πάνω μου φωνάζοντας: "Ο υπολογιστής!!! Ο υπολογιστής!!!"

Μου φαίνεται πως κάτι δεν εξήγησα καλά στις βασικές έννοιες της πληροφορικής... :)

Μπαμπά μην τρέχεις...

2006-03-11T15:22:00.000+02:00

Προφανώς το γνωστό moto δε αγγίζει και πολύ το ντόπιο πληθυσμό. Έχω αγανακτήσει με τον τρόπο που οδηγούν. Και όσο και αν ήθελα να πιστέψω στην αρχή οτι ήταν μεμονομένες περιπτώσεις τελικά δυστυχώς είναι ο κανόνας. Κάθε φορά που βγαίνω στον δρόμο είναι σαν να βλέπω σκηνές από το Final Destination. Μερικά παραδείγματα για να καταλάβετε...

Final Destination 1 - Η προσπέραση:

Το κλασικό αγροτικό φορτηγάκι μπροστά, ο δύσμοιρος εγώ από πίσω και ο έχω-βαρεθεί-τη ζωή-μου ανυπόμονος king of the road ακόμη πιο πίσω. Το επικεφαλής φορτηγάκι κόβει ταχύτητα και ανάβει φλας για να στρίψει αριστερά. Ο ανυπόμονος οδηγός ήταν που ήταν ανυπόμονος με το που διαπιστώνει ότι η ταχύτητα της πομπής μειώνεται και άλλο δεν το πολυσκέφτεται: αλλάζει λωρίδα (εννοείται χωρίς να ανάψει φλας-χάσιμο πολύτιμου χρόνου) και αρχίζει την πολλαπλο-προσπέραση σε έναν δρόμο που με το ζόρι χωρούν δύο ΙΧ δίπλα-δίπλα. Το φορτηγάκι εν τω μεταξύ αμέριμνο ετοιμάζεται να μπεί και αυτό στην αριστερή λωρίδα για να στρίψει. Ο Shumi τον βλέπει αλλά ως γνωστόν το ποτάμι δε γυρίζει ποτέ πίσω και αποφασίζει να δοκιμάσει την τύχη του. Έχει ήδη προσπεράσει εμένα και έχει φτάσει σχεδόν δίπλα απο το φορτηγάκι ενώ εγώ πατάω κόρνες, κουνάω χέρια-πόδια και επικαλούμαι όσες θείες δυνάμεις μπορώ να θυμηθώ. Ευτυχώς ο μπροστινός κάτι ψιλιάζεται και καταφέρνει τελευταία στιγμή να κόψει δεξιά καθώς ο Χάρος περνάει ξυστά δίπλα του και συνεχίζει ακάθεκτος την πορεία του...

Final Destination 2 - Suprise!!! :

Εδώ στο νησί κάθε στροφή σου κρύβει μια έκπληξη. Και δυστυχώς συνήθως είναι το ZONK. Μπορεί να είναι προβατέλι-κατσικέλι, ή γαιδουρέλι ή αν είσαι αρκετά άτυχος κάποιο αγροτικέλι φορτηγέλι που αποφάσισε να πάρει λιιιιίγο πιο κλειστά τη στροφή από ότι θα πρεπε...

Final Destination 3 - The truth is out there... :

Επίσης εδω πέρα συμβαίνουν αρκετά ανεξήγητα φαινόμενα που έχουν να κάνουν κυρίως με οχήματα που ενώ θα περίμενες να τα συναντήσεις στο δρόμο, αυτά εμφανίζονται συχνά πυκνά πάνω σε δέντρα, να αιωρούνται στη άκρη του γκρεμού στηριζόμενα στη μία μόνο ρόδα ή ανάποδα στο τέλος του γκρεμού. Μάλλον έχει να κάνει με τα ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία που εμφανίζει το νησί. (ωχ μισό λεπτό μπερδεύτηκα , αυτό είναι στο νησί του LOST!)

Μέ όσους ντόπιους έχω μιλήσει ΟΛΟΙ ΜΑ ΟΛΟΙ έχουν συμμετάσχει σε κάποιο σοβαρό ατύχημα και παρολα αυτά παραπονιούνται ότι δεν έχουν καλούς δρόμους. Και ρωτάω εγώ... Όταν τρέχουν σαν τρελοί σε δρόμους πραγματικά κακούς που εκ των πραγμάτων δε μπορούν να αναπτύξουν πολύ μεγάλη ταχύτητα, τι θα γίνει αν τους φτιάξουν και δρόμους;;;

Και απαντάω εγώ: Πολύ απλά θα έχουν περισσότερα θανατηφόρα ατυχήματα.

Είναι τόσο άσχημο να παίρνεις στο ψιλό τη ζωή σου και τη ζωή των άλλων...

Φυσάει...

2006-03-11T11:43:00.000+02:00

Ξύπνησα σήμερα και είδα από το παράθυρο τους γλάρους να πετάνε ανάποδα... Μου ήρθε στο μυαλό το βιβλίο που είχα δει προχτές, Σουρρεαλιστικός τρόπος να ξεκινήσει η μέρα μου!

one Missisipi...two Missisipi...

2006-02-16T22:30:00.001+02:00

-You sprayed my front twice!
-You never turned?
-No!I barely even got to three Missisipi!
-Missisipi?I said count to five...
-...Missisipinessly???

"Κορυφαία" αλλαγή υπουργείου!

2006-02-15T23:30:00.000+02:00

Γιατί του το κάναν αυτό;;; Ας την έδιναν καθιστοί τουλάχιστον τη συνέντευξη!

Song for Catherine...

2005-11-11T16:53:00.000+02:00

In your dreams, in your bed
In everyone and in your head
On the wall, it ain't white
In every letter that you write

In the way people talk
In the shape of stones and rocks
He's your hero, he's your god
He listens to this song and nods

In a voice, in a sound
When you're happy, when you're down
It will pass, things will change
But you don't want to hear that

In the scent of the air
On the clothes that people wear
You feel love, so does he
And he's telling you 'I'm here'
I'm here
He's here
He's here...

Μόλυβος

2005-11-03T11:00:00.000+02:00

Μια άποψη από το φανταστικό Μόλυβο! Στα σοκάκια του θα επιστρέψω σύντομα!

Και το ηλιοβασίλεμά του...

Ohhh God-damn-is.........

2005-11-01T20:57:00.000+02:00

Είναι κάποιες μέρες που ξεκινάνε όπως όλες οι άλλες και εσύ δεν έχεις την παραμικρή υποψία του τι σε περιμένει και πως θα (σε) καταλήξουν...

Πρώτη μέρα στο συγκεκριμένο σχολείο, γνωριμία με τους συναδέλφους και τη διευθύντρια η οποία ακόμη και από το τηλέφωνο ακουγόταν πολύ χαρούμενη στο άκουσμα της άφιξης μου. Δεν άργησα να καταλάβω γιατί. Η δασκάλα του ολοημέρου έλειπε σε άδεια και ποιος θα την αντικαταστήσει άραγε;; Ούτε που κατάλαβα για πότε βρέθηκα μόνος μου να ζεσταίνω τα φαγητά των πιτσιρικάδων ενώ παράλληλα προσπαθούσα να εξηγήσω στο μικρό Φάμπιαν ότι Λ και ι δεν κάνουν "Τι". Σε κάποια φάση νιώθω μια ψύχρα και αμέσως συνειδητοποιώ πως έχω αφήσει το παλτό μου στο γραφείο των δασκάλων. Μικρό το κακό σκέφτομαι, εξάλλου μου έχουν δώσει ένα κάρο κλειδιά και κλειδάκια, όλο και κάποιο θα ανοίγει την πόρτα του γραφείου. Θα θελα... Δεν πειράζει λέω, υπομονή κάτσε λίγο στον ήλιο να ζεσταθείς, σε μια ωρίτσα θα σχολάσεις, αμαξάκι και σπίτι.

Και σχολάσαμε... Αποχαιρετώ τα παιδάκια, τα ξεπροβαδίζω, κλειδώνω και όλες τις πόρτες και κατευθύνομαι γρήγορα για το αυτοκίνητο γιατί ο ήλιος είχε αρχίσει να δύει πλέον και το κρύο... ήταν πλεόν διαπεραστικό (για να μη χρησιμοποιήσω μια άλλη έκφραση).

Και εκεί παθαίνω το σοκ... Βγάζω, βγάζω κλειδιά από τις τσέπες μου αλλά αυτό του αυτοκινήτου πουθενά... Το άφησα στο παλτό... Τέλεια... Σκέφτομαι να πάρω τηλέφωνο τη διευθύντρια. Ίσως κάποιος στο χωριό να έχει κλειδιά για το γραφείο. Τζίφος. Έχω μόνο το τηλέφωνο του σχολείου. Ρωτάω ένα παππούλη (είχε κάνει φαντάρος το '49 στη Θεσσαλονίκη στο Σέδες άρα βύσμα!), μου λέει ξέρει που μένουν οι γονείς της. Πάμε εκεί, κανείς... Να είμαι με μια ψιλή μπλούζα και να τον έχω δαγκώσει για τα καλά...

Ως εκ θαύματος σκάει μύτη από το πουθενά ένας ταξιτζής. Θα κατέβω σπίτι να πάρω το δεύτερο κλειδί του αυτοκινήτου και θα ξανανέβω να το πάρω. Ευτυχώς συμφωνεί... Του σκάω 17 ευρώπουλα και λέω και ευχαριστώ.

Και εκεί που νόμιζα ότι τα βάσανα μου είχαν τελειώσει και έλεγα άντε να πάω σπίτι να κάνω κάτι να φάω που ήμουν και νηστικός...τσουπ! ποιος με θυμήθηκε;; Μα ποιος άλλος από την αγαπημένη μας ΕΛ.ΑΣ. Παραβλέποντας το γεγονός ότι απ' όλα τα αυτοκίνητα που περνούσαν, σταμάτησαν μόνο το δικό μου που είχε διαφορετικές πινακίδες, εγώ καθ' όλα νόμιμος, με τη ζωνούλα μου είπα, κάνε ένα κουράγιο θα περάσει και αυτό. Τους δίνω τα χαρτιά μου και περιμένω...περιμένω...περιμένω... Ο κ. Αστυνομικός έμεινε να κοιτάει το δίπλωμα μου επί κανένα 5λεπτο... Με ερωτεύτηκε; Με είδε με μαλλιά και τρόμαξε; Τελικά συνήλθε, μου τα δίνει, κάνω να φύγω και τότε θυμάται να μου ζητήσει και την ασφάλεια... Οκ..οκ... Ψάχνω στο ντουλαπάκι, βρίσκω δύο ασφάλειες και οι δύο παλιές... Δεύτερο σοκ... Αποκλείεται σκέφτομαι... Θυμάμαι καλά που την πλήρωσα πριν φύγω... Είχε πονέσει... Λες να την άφησα στη Θεσσ; -Λυπάμαι αλλά πρέπει να βεβαιώσω την παράβαση... Ποια παράβαση βρε ανθρωπέ μου; Τον Πάσσαρη έπιασες; Τελικά μετά από πολλή ώριμη σκέψη και πλημμυρισμένος απο μεγαλοψυχία για ένα τόσο ασήμαντο μυρμηγκάκι όπως εγώ αποφασίζει να μου τη χαρίσει... Δεν χάνω την ευκαιρία, μπαίνω στο αμάξι και φεύγω πριν ανακαλύψει κανένα σπασμένο φανάρι.

Κανέναν καλό παπά για ευχέλαια ξέρετε;;;

τα χάπια μουυυυυυυυυυυ....

2005-04-21T15:14:00.000+03:00

Μόλις συνειδητοποίησα πως κάνω λάθος στη δοσολογία κάτι χαπιών που παίρνω... Συγκεκριμένα δε ξέρω πώς μου κάθισε αλλά είχα την εντύπωση ότι έπρεπε να τα παίρνω 3 φορές την ημέρα ενώ τελικά έπρεπε μόνο πρωί-βράδυ... Λύθηκε το μυστήριο γιατί λιώνω στον ύπνο εδώ και δύο μέρες... Δυστυχώς το κατάλαβα λίγο αργά... zzzzzzzzzzzzzzzzzzz

κράτα το σόου...

2005-04-19T22:10:00.000+03:00

Άκουσα πριν κάνα δυο μέρες, ξανά μετά από πολύ καρό τη φωνή του Αγγελάκα. Καινούργιος δίσκος λέει, μαζί με έναν Νίκο-κάτι και το λίγο που πρόλαβα να ακούσω μου θύμισε την συνεργασία του με τον Θανάση Παπακωνσταντίνου. Ήσυχα πράγματα δηλαδή. Μου έχουν λείψει οι Τρύπες. Όλα κάνουν τον κύκλο τους θα μου πεις αλλά στεναχωριέμαι όταν θυμάμαι με πόση ανυπομονησία περίμενα το καινούργιο τους άλμπουμ ή τη συναυλία τους κάτω από το αυγουστιάτικο φεγγάρι. Και εσύ φάε στη μάπα τώρα Καλομοίρα ή το νέο ροκ-σταρ του τόπου μας Αγαμέμνονα....

ΚΡΑΤΑ ΤΟ ΣΟΟΥ ΜΑΪΜΟΥ....

διαδρομές...

2005-04-19T22:07:00.000+03:00

Μετά από πολλούς μήνες δισταγμού, πήρα τελικά την απόφαση να δοκιμάσω την εναλλακτική διαδρομή για την εξωτική Μαραθούσα. Είχα πάρει ήδη μια καλή πρώτη γεύση την Παρασκευή πηγαίνοντας προς την Αρναία, αλλά λίγο το ότι βιαζόμουνα, λίγο ότι οδηγούσα προσπαθώντας να ξεκολλήσω τις τσίμπλες από το μάτι δεν την εκτίμησα ιδιαίτερα. Σήμερα όμως είχα όλη τη χρονική άνεση να το παίξω περιπετειώδης και έτσι το φανάρι της Γερακαρούς με βρήκε να στρίβω δεξιά αποχαιρετώντας με ανακούφιση το κονβόι από νταλίκες με το οποίο θα ερχόμουν αντιμέτωπος όπως και κάθε άλλη Τρίτη. Έτσι έβαλα ρότα προς την καρδιά της Χαλκιδικής προς μέρη και χωριά άγνωστα σε μένα (και σε πολλούς άλλους αν κρίνω από το ότι σε όλη τη διαδρομή συνάντησα 1 τρακτέρ, 1 φορτηγάκι και έναν παππού με ποδήλατο). Δε χρειάστηκε να κάνω πολλά χιλιόμετρα για να βρεθώ να οδηγάω ανάμεσα σε απέραντα καταπράσινα λιβάδια, μικρά ποταμάκια και όμορφα μικρά δασάκια. Ήταν τόσο όμορφες όλες αυτές οι εικόνες. Έκοψα ταχύτητα για να τις χορτάσω όσο περισσότερο γινόταν. Σταμάτησα πάνω σε ένα ποταμάκι που διέσχιζε το δρόμο. Κυριολεκτικά τον διέσχιζε,όχι περνούσε από κάτω! Μου ‘ρθε κατευθείαν στο μυαλό πόσο πολύ μου έχει λείψει το πράσινο και γενικά πόσο έχουμε χάσει την επαφή με τη φύση ζώντας στην πόλη που το μόνο που βλέπεις είναι τσιμέντο και αυτοκίνητα. Θυμήθηκα το χωράφι πίσω από το σπίτι μου (που τώρα έχει γίνει σχολείο) και που πιτσιρίκια με τη Δέσποινα φτιάχναμε διαδρόμους μέσα στα ψηλά χορτάρια μέχρι το κέντρο του χωραφιού και καθόμασταν εκεί μέχρι να βραδιάσει περιμένοντας κάποιο αστέρι να πέσει (ή την κυρά-Ουρανία να χαλάει τον κόσμο με τις φωνές στη γειτονιά ψάχνοντας την κόρη της!). Θυμήθηκα και την απίστευτη φαγούρα που με έπιανε όταν γύριζα σπίτι με όλα αυτά που με είχαν περπατήσει...

Αναγκαίο κακό η ζωή στη πόλη. Έχει τους πειρασμούς της που δύσκολα μπορείς να τους απαρνηθείς. Χαίρομαι τουλάχιστον που πλησιάζει το Πάσχα και η Πρωτομαγιά και όλο και κάποια εξόρμηση θα καταφέρουμε να κάνουμε! Αρκεί να μη συμπέσεις με την επιθυμία των υπόλοιπων συμπολιτών σου και καταλήξεις να απολαμβάνεις την ύπαιθρο από το παράθυρο του αυτοκινήτου σου σε κάποιο μποτιλιάρισμα!

...μονάχος χάραμα

2005-04-10T03:47:00.000+03:00

03:40

…τώρα ποιος αστερισμός να σημαδεύει την καρδιά σου…γιατί να μη με ξυπνάς με τα φιλιά σου…

γιατί να πάω για ύπνο αφού δε θα ξυπνήσω δίπλα σου;;;

στο μυαλό μου συνέχεια η μελωδία και οι στίχοι του Βασίλη…

Δε θα 'ταν σήμερα Δευτέρα
αν δε ξυπνούσαμε μαζί
Δε θα 'χε όνομα η μέρα
αν δεν της έδινες εσύ

Δε θα 'ταν η βροχή να πέφτει
αν δεν μας έβρεχε μαζί
δε θα 'χα εικόνα στο καθρέφτη
αν δεν με κοίταζες εσύ

Δε θα 'ταν τ' όνειρο δικό μου
αν δεν κοιμόμαστε μαζί
δε θα 'χε φως το γόητρο μου
αν δεν με φώτιζες εσύ

Δε θα 'ταν η φωνή δική μου
αν δεν μιλούσαμε μαζί
δε θα 'χε ιδρώσει η μουσική μου
αν δεν την άκουγες εσύ

Όσα τραγούδια...

The End...

2005-04-09T00:01:00.000+03:00

Wow…Μόλις κατάφερα επιτέλους να δω το Million Dollar Baby. Τώρα κατάλαβα γιατί τόσος ντόρος όλον αυτόν τον καιρό. Από τις λίγες ταινίες –τουλάχιστον για μένα- που σου αφήνει κάτι για να τη θυμάσαι και μετά το τέλος της προβολής της. Πόσες φορές με έχουν ρωτήσει για τις τελευταίες ταινίες που είδα στο cinema και εγώ τους κοιτάω σα χάνος προσπαθώντας να θυμηθώ ποιες ήταν, άσχετα αν είχα πάει και τρεις φορές στον κινηματογράφο εκείνη τη βδομάδα...

Το καλό με την ταινία ήταν ότι δεν είχα ακούσει τίποτα για την πλοκή της. Έτσι ενώ άρχισε κανονικά με την φερέλπιδα πυγμάχο-γκαρσόνα που σε χρόνο ρεκόρ γίνεται επίδοξη πρωταθλήτρια, στα χέρια βέβαια του “μάγου” προπονητή, η απότομη πτώση της κατάφερε να προκαλέσει το επιδιωκόμενο από τον σκηνοθέτη σοκ και σε μένα. Και βέβαια από εκείνο το σημείο και έπειτα όλο το κλίμα της ταινίας αλλάζει και από ένα κλασικό γυναικείο «Ρόκι» μετατρέπεται σε μια βαθύτατα δραματική ταινία που μέσα σε όλα τ’ άλλα θίγει και το μεγάλο θέμα της ευθανασίας.

Πιστεύω ότι όλοι όσοι είδαμε την ταινία μας πέρασε από το μυαλό τι θα κάναμε στη θέση του Eastwood... Τραγικές καταστάσεις...

Το μόνο που με ψιλοχάλασε ήταν οι υπότιτλοι που ήταν άλλα ντάλα κουτρουβάλα... Ο τύπος που τους έγραψε ή είναι τυπικός κανακάρης ή είχε πιει τα άντερα του προηγουμένως...Και το χειρότερο ήταν που δε μπορούσα να τους απενεργοποιήσω!!! Καλά, θα μπορούσα να το αντιγράψω στο σκληρό χωρίς τους υπότιτλους αλλά βαριόμουνα!

Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον πειρατή μου που πλέον με εξυπηρετεί και ταχυδρομικώς (άσχετα που καμιά φορά τα πακέτα του για αδιευκρίνιστους λόγους δε φτάνουν στον προορισμό τους...) :P

guess who's back...

2005-04-07T22:26:00.000+03:00

Μιας και έβαλα και το καινούργιο Office, ευκαιρία να γράψω λίγο στο blog-άκι μου που το ‘χω παραμελήσει...

Μίνι-αναδρομή

Πέρσι τέτοια εποχή με έβρισκε πίσω στη μονάδα στο Κιλκίς μετά από ένα μήνα «αεροπορικής» θητείας στον Αυλώνα, όπου είχα κατέβει για να πάρω μέρος στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου. Η επιστροφή δεν ήταν και ότι καλύτερο. Θες είχαμε καλοσυνηθίσει μακριά από τη ρουτίνα της μονάδας, θες ότι οι παραμένοντες μας περίμεναν πως και πως για να αναλάβουμε και πάλι τις υπηρεσίες μας, ήταν σίγουρα η πιο δύσκολη εποχή της στρατιωτικής μου θητείας. Λίγες έξοδοι, πολλές και δύσκολες υπηρεσίες, ακόμη περισσότερες αγγαρείες. Δεν είναι να απορεί κανείς ότι αυτή τη περίοδο μου παρουσιάστηκε το πρόβλημα στη μέση μου που μέχρι και σήμερα με ταλαιπωρεί.

Όμως μέσα σε όλη αυτή τη μαυρίλα συνέβηκε και κάτι τόσο αναπάντεχο και τόσο σημαντικό που έμελλε να γίνει μια καινούργια αρχή για μένα. Ήρθες εσύ και έφερες τα πάνω-κάτω στη ζωή μου... Την γέμισες με χρώματα και προσδοκίες, ακόμη και αν δεν είχα ακόμη ξεκαθαρίσει στο μυαλό μου ποιες είναι αυτές... Και λέω στο μυαλό μου, γιατί η καρδιά μου ήταν ήδη μαζί σου... Έμενε μόνο να βρεθούμε κοντά... Έφτασε ένα βλέμμα, ένα άγγιγμα για να μη χωρίσουμε ποτέ από εκείνο το βράδυ...

Ένας χρόνος μετά με βρίσκει σπίτι ΜΟΥ, χωρίς διοικητές και χωρίς γονείς πάνω από το κεφάλι μου αλλά με άλλου είδους προβληματισμούς πιο ρεαλιστικούς και σίγουρα πιο κρίσιμους για τη ζωή μου από την επιθεώρηση της Παρασκευής. Θα καταφέρω να διοριστώ ως εκπαιδευτικός και αν ναι, πότε; Και μέχρι τότε πως θα καλύπτω τα έξοδα μου; Και οι δύο τωρινές μου ενασχολήσεις πληρώνουν λίγα και πολύ αργά... Είναι λίγο απογοητευτικό να δουλεύεις 3 μήνες και να μην έχεις πληρωθεί ούτε ευρώ. Και ειδικά όταν οι ανάγκες σου τρέχουν καθημερινά... Και τελικά αυτή η σταδιοδρομία είναι αυτό που θέλω ή απλά είναι η εύκολη λύση; (το κατά πόσον είναι εύκολη θα δείξει...) Πώς θα αφήσω το σπιτάκι μου για να πάω για 2 τουλάχιστον χρόνια στο πουθενά; Και όταν τελικά καταφέρω να γυρίσω, τι θα βρω πίσω να με περιμένει; Ίσως να είμαι απλά υπερβολικός λόγω του ότι έχω εθιστεί πλέον στη Θεσσαλονίκη αλλά το μόνο σίγουρο είναι πως δεν είμαι βέβαιος για τίποτα. Και η άλλη λύση; Να βρεις κάτι στον ιδιωτικό τομέα εδώ. Μα και να ‘θελα...Να μου πεις δε το έψαξες και πολύ...Αλλά και πάλι, δεν μπορείς να πεις πως τρέχουν οι εταιρίες από πίσω μου και απ’ ότι ακούω και από συναδέλφους μου το φαινόμενο είναι γενικότερο...

Το καλοκαίρι πάλι είναι ένα μεγάλο ερωτηματικό. Θα τελειώσω από τα σχολεία, θα τελειώσω και με το σεμινάριο και θα κάθομαι... Δε νομίζω πως έχω αυτήν την πολυτέλεια... Και νομίζω πως αν οι ευκαιρίες για απασχόληση το χειμώνα είναι μετρημένες, το καλοκαίρι είναι απλά σχεδόν ανύπαρκτες.... Ω ρε γλέντια...

Anyway, φτάνει τόση απαισιοδοξία για σήμερα! Ας επικεντρωθούμε στα θετικά! Το μωρό μου έρχεταιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι!!! Νομίζω πως που έχει λείψει περισσότερο από κάθε άλλη φορά, αλλά μάλλον είναι μέχρι την επόμενη φορά που θα βρεθούμε αφού κάθε φορά νιώθω πως δε γίνεται να μου λείψει πιο πολύ... Μμμμμμ θα είμαστε αγκαλιά καθώς θα κλείνουμε ένα χρόνο μαζί! Τι πιο τέλειο; Αν μάλιστα το δημόσιο κάνει κανα θαύμα και βάλει μερικά ευρώ στο λογαριασμό μου θα κάνουμε Πάσχα σαν τους πλούσιους ανθρώποι! Χιχι!!

Άντε, σα να έγραψα πολλά, καιρός να ανοίξω και κάνα βιβλίο πριν αρχίσω και νυστάζω πολύ πολύ! Σου υπόσχομαι ότι από εδώ και πέρα θα είμαι πιο συνεπής και θα τα λέμε πιο συχνά!

Τιλλ νεξτ τάϊμ....

Του format το πανηγύρι...

2005-03-20T00:57:00.000+02:00

Επιδημία format τον τελευταίο καιρό. Εγώ μόνο έκανα 3 σε δύο μέρες (και ούτε καν στο δικό μου). Και αναρωτιέμαι... Είναι καθαρά τεχνικοί οι λόγοι που μας οδηγούν σε αυτό ή μήπως κατά βάθος τη βρίσκουμε διαγράφοντας τα δεδομένα μας; (Κάπου εδώ κολλάει ένα τραγούδι του Χάρρυ Κλύνν).

Ίσως είναι οτι μας δίνεται η ευκαρία για μια καινούργια αρχή εκεί που φαίνεται οτι δε πάει άλλο. Και ξεκινάς γεμάτος προσδοκίες και υποσχέσεις οτι αυτή τη φορά θα είσαι πιο προσεκτικός και θα τα πας καλύτερα, μόνο για να βρεθείς και πάλι με το cd των XP στο χέρι και να αναρωτιέσαι γιατί δε πιάνει το #@$!@#$!$$#@$ serial key...

Ακόμη όμως και να σου βγει η πίστη και να σε βρεί το χάραμα να περνάς το SP2 αξίζει τον κόπο. Πιστεύω πως είναι μια φάση την οποία θα πρέπει να περάσει κάθε συνειδητοποιημένος χρήστης για να δείξει ποιος είναι το αφεντικό της υπόθεσης...

Γεια σας, με λένε Χρήστο και είμαι formatoholic

P.S Θέλει κανείς format?

Βράδυ Σαββάτου...

2005-03-20T00:39:00.000+02:00

Σφίξαν οι ζέστες! Όχι πως με χαλάει ιδιαίτερα, απλά δε είναι κάπως περίεργο που μέσα σε λίγες μέρες πετάξαμε τα μάλλινα και τα μπουφάν και ξεσηκώσαμε τα καλοκαιρινά μας; Τελικά έχω καταλήξει πως στη χώρα μας έχουμε δύο εποχές : Καλοκαίρι με λίγη Άνοιξη και Χειμώνα με λίγο Φθινόπωρο. So much για τους ήπιους χειμώνες και δροσερά καλοκαίρια που μας μαθαίναν στο σχολείο...

Το ξύπνημά μου ήταν κάπως βάναυσο σήμερα... Και πώς να μην είναι όταν πας για ύπνο 8 παρά το πρωΐ...(Αν μάθω οτι μπορώ να βάζω "ΐ" και με το πληκτρολόγιο, θα απογοητευτώ πολύ με τον εαυτό μου) Χαλάλι όμως... Το χάραμα ήταν όλα λεφτά. Το μυαλό μου πήγε συνειρμικά μερικούς μήνες πίσω, όπου η ανατολή του ήλιου συνοδεύονταν με το -όχι και τόσο ποιοτικά- μαγνητοφωνημένο ήχο της σάλπιγγας που σήμαινε εγερτήριο. Εκτός από αυτό όμως, σήμαινε και πώς μέσα σε λίγα λεπτά θα έπρεπε να σηκωθείς-ντυθείς-ξυριστείς-γυαλιστείς-καθαρίσεις όλο το θάλαμο ή ότι άλλο σου λάχει (από τουαλέτες μέχρι τους κάδους)- φτιάξεις το κρεβάτι σου με όλα τα απαραίτητα αξεσουάρ, με το προβλεπόμενο τρόπο και με χάρακα παρακαλώ, διότι η ασφάλεια του Έθνους κινδύνευε αν στο φτιάξιμο ο φάκελος (στρ. ορολογία που περιγράφει το έντεχνο δίπλωμα -που θα ζήλευε και η Κυρά-Κατίνα- μίας κουβέρτας γύρω από ένα μαξιλάρι) σου έβγαινε κάπως μεγαλύτερος από τον υποφάκελο (το ίδιο με το φάκελο, χωρίς το μαξιλάρι)... Αν λοιπόν ήσουν καλή νοικοκυρά, ίσως να προλάβαινες να πεταχτείς (κυριολεκτικά) μέχρι τα εστιατόρια για να αρπάξεις μια φέτα μπαγιάτικο ψωμί με ένα κουτάκι ζαχαρωμένο μέλι ή παγωμένη μαρμελάδα προτού ακούσεις ξανά το γλυκό ήχο της σάλπιγγας που σε καλεί για τί άλλο;; Πρωινή γυμναστική.... Και δώστου γύρους στο γήπεδο συνοδευόμενοι με τραγουδάκια-συνθήματα μεγαλειώδους εμπνεύσεως, έτσι για να μας τονωθεί το κατα τ' άλλα ακμαιότατο ηθικό...

Μου φαντάζουν όλα αυτά τόσο μακρινά αλλά και τόσο κοντινά μαζί. Τα θυμάμαι με μεγάλη ευκολία ακόμη και τις μικρές λεπτομέρειες αλλά ταυτόχρονα μου φαίνονται τόσο ξένα. Νομίζω πως έτσι τα έβλεπα ακόμη και όταν ήμουν μέσα. Καλώς ή κακώς δεν ταίριαξα ποτέ εκεί. Αλλά και ποιος ταίριαξε να μου πείς; Όλοι απλά ψάχναν κάποιο τρόπο για να περάσουν όσο το δυνατόν καλύτερα και πιο ανώδυνα το χρόνο τους εκεί μέσα μέχρι να λήξει η "ποινή" τους και να απολυθούν. Σίγουρα θα υπάρχει κάποιος καλύτερος τρόπος να υπηρετήσεις την Πατρίδα σου. από το να χαραμίζεις ένα από τα πιο δημιουργικά χρόνια της ζωής σου.

Ξέφυγα όμως. Και έτσι το χτεσινό χάραμα ήταν τελείως διαφορετικό. Χωρίς άγχος και πίεση. Ήσυχο,αργό και με τη γλυκιά προσμονή της μέρας που θα ακολουθήσει. Τουλάχιστον ο στρατός, με όλα τα κουλά του, σου μαθαίνει να εκτιμάς τα πιο απλά πράγματα και να τους αποδίδεις τη σημασία που τους αναλογεί. Κατεβάζοντας τα στόρια και κλείνοντας περιπαιχτικά το μάτι στο δειλό ηλιο που ξεπρόβαλε δε μπορούσα παρά να αισθανθώ ελεύθερος....

Να 'μαι και εγώ....

2005-03-13T05:56:00.000+02:00

Αγαπητό μου blog,

Μετά από μια δεκαετία και βάλε ξανασυναντιώμαστε...Εσύ βέβαια μπορεί να μη με θυμάσε,γιατί εκείνη την εποχή είχες και πολύ λιγότερη μνήμη (και μάλιστα σε μορφή 5 & 1/4...) Θα στα θυμήσω εγώ όμως γιατί εκείνες οι βραδιές μπροστά στον AMSTRAD 1640 με τη μαύρη οθόνη του πανάρχαιου και συλλεκτικού πλεόν DOS-άδικου επεξεργαστή κειμένου έχουν γράψει ανεξίτηλα στη δικιά μου μνήμη.

Ας ξεκινήσουμε λοιπόν...